|
Het lievelingsvogeltje van Koning Aim had geen huisje om in te wonen. Dat kon niet zijn! Daarom zocht de Koning iemand die voor hem een pracht van een vogelhuis wou timmeren.
Beertje Bram diende zich enthousiast aan. Koning Aim legde hem een plan voor, gaf een voorbeeld mee, zorgde voor geschikt hout en timmermateriaal.
Maar Beertje Bram luisterde niet. Zonder nadenken ging hij aan het werk. Het resultaat was er dan ook naar; zijn vogelhuisje had meer weg van een modern kunstwerk. Een vogeltje kon er onder geen voorwaarden in wonen.
De Koning was woedend.
Bram moest alles netjes weer afbreken en het materiaal terug verzamelen.
Gelukkig woonde ook Agmad, de Knappe Timmerbeer in het bos.
Zou die de klus kunnen klaren?
De Knappe Timmerbeer pakte het anders aan.
1.
Hij vroeg zich af wat precies de opdracht was: een vogelhuisje timmeren zodat het vogeltje van de Koning onderdak had. Het huisje moest sterk zijn, het moest er mooi uitzien en tegen de regen bestand zijn
2.
Hij bestudeerde het plan. Waar moest hij beginnen? Hij bekeek ook het voorbeeld grondig. Dan legde hij al het nodige materiaal netjes klaar: hout, zaag, hamer, pot vernis, verfborstel.
3.
Vervolgens ging Agmad aan het werk. Hij deed flink verder en liet zich niet afleiden.
Stap na stap timmerde hij het vogelhuisje in elkaar.
4.
Klaar!
Agmad, de Knappe Timmerbeer deed een paar stappen naar achter om het resultaat goed te kunnen bekijken: bravo! Het was een fraai vogelhuisje geworden.
Koning Aim zou zeker tevreden zijn.
En dat was hij inderdaad. De Koning was in de wolken.
Beertje Bram kwam verlegen vanachter een boom kijken. Zo’n knap timmerwerk… dit wou hij ook wel kunnen.
Samen met Agmad en met de Koning overliep Bram nog eens de 4 stapjes die nodig zijn om een flink werk af te kunnen leveren.
Wedden dat Brammetje het nooit meer vergeet?
|